കുട്ടികള്ക്ക് എന്തിനാണ് മൊബൈല് ഫോണ്.........?
വിളിച്ചു വരുത്തുന്ന വിനകള് ..............
നമ്മുടെ സമൂഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യകരമായ നിലനില്പ് തന്നെ അപകടത്തിലാക്കിക്കൊണ്ട് വഴിവിട്ട ലൈംഗികതയും സദാചാരഭ്രംശവും അരങ്ങ് തകര്ക്കുകയാണ്. നിത്യേനയെന്നോണം പീഡനവാര്ത്തകളും ലൈംഗികാതിക്രമ വര്ത്തമാനങ്ങളും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ് വാര്ത്താമാധ്യമങ്ങള്. ജാതി-മത-പ്രായ ഭേദമന്യേ ആണുങ്ങളും പെണ്ണുങ്ങളുമൊക്കെ ഒരുമ്പെട്ടിറങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഈ ആസുരകാലത്തെ ഏറ്റവും വലിയ പേടി എന്താണെന്ന് ഒരു മാതാവിനോട് ചോദിച്ചാല് സ്കൂളില് പോയ പെണ്കുട്ടി അതേപോലെ തിരിച്ചുവരുമോയെന്നതാണെന്ന് അവര് പറയും. വിവരസാങ്കേതിക വിദ്യയുടെയും ടെലികമ്യൂണിക്കേഷന് മേഖലയുടെയും പുരോഗതി നമ്മുടെ സമൂഹത്തില് വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങള്ക്ക് തിരികൊളുത്തിയപ്പോള് തന്നെ ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങളുടെ വര്ധനവിനും അത് വഴിയൊരുക്കിയെന്നത് തിക്ത യാഥാര്ഥ്യമാണ്. സ്കൂളില് പഠിക്കുന്ന ചെറിയ കുട്ടികളുടെ അടുത്ത് വരെ ഏറ്റവും പുതിയ മോഡല് മൊബൈലുണ്ട്. അശ്ലീല ചിത്രങ്ങളും വീഡിയോ ക്ലിപ്പുകളും കൈമാറുകയാണ് അതിന്റെ പ്രധാന ഉപയോഗം. ആരെയും എപ്പോഴും ഒപ്പിയെടുക്കാന് പറ്റുന്ന രൂപത്തില് വീഡിയോ കാമറകളുമുണ്ടവയില്. സഹപാഠികളെയും അധ്യാപികമാരെ വരെയും പകര്ത്തി ഇന്റര്നെറ്റിലിടുകയെന്നതാണ് പുതുതലമുറയുടെ പ്രധാന ഹോബി. പഴയ വേലിക്കെട്ടുകള് പൊളിച്ചെറിഞ്ഞ്, സദാചാര സങ്കല്പങ്ങളെ കൊഞ്ഞനം കുത്തി നവലോകം കുതികുതിക്കുകയാണ്. ഇവിടെയാണ് സ്വവര്ഗ പ്രേമികളായ തന്റെ ജനതയോട് ലൂത്ത് നബി(അ) ചോദിച്ച ചോദ്യം പ്രസക്തമാകുന്നത്. ധര്മച്യുതിയുടെ ഈ നടുക്കയത്തില്നിന്നുകൊണ്ട് സമൂഹത്തിന്റെ നന്മയില് തല്പരരായവര് ഉറക്കെ ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യം: അലൈസ മിന്കും റജുലുന് റഷീദ് (നിങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില് തന്റേടമുള്ള ഒരു മനുഷ്യനുമില്ലേ?) എന്ന്. വിശ്വാസികളുടെ സമൂഹം ഈ ചോദ്യം ഏറ്റെടുക്കുകയും സ്വയം തന്റേടികളായി മാറുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. സദാചാരഭ്രംശത്തിന്റെ കൂലംകുത്തിയൊഴുക്കിനെ പ്രതിരോധിക്കാന് വിശ്വാസിയെ സജ്ജമാക്കാനുപയുക്തമായ ഏതാനും പാഠങ്ങളാണ് ചുവടെ. നാമോരുരുത്തരും ഹൃദയത്തോട് സദാ ചേര്ത്ത് വെക്കേണ്ട പാഠങ്ങള്:
*** *** *** ***
സത്യവിശ്വാസികളും വിശ്വാസിനികളും അന്യ സ്ത്രീ-പുരുഷന്മാരെ കാണുമ്പോള് ദൃഷ്ടി താഴ്ത്തണമെന്ന് പരിശുദ്ധ ഖുര്ആന്. നിങ്ങള് ആവര്ത്തിച്ച് നോക്കരുതെന്നും തുറിച്ചു നോക്കരുതെന്നും തിരുദൂതര്. അറിയുക, നോട്ടമാണ് എല്ലാറ്റിന്റെയും താക്കോല്. കണ്ണുകള്ക്കും വ്യഭിചാരമുണ്ടെന്നും അത് നോട്ടമാണെന്നും മറ്റൊരു പ്രവാചക വചനം. വഴിവക്കിലിരിക്കുമ്പോള് ദൃഷ്ടി താഴ്ത്തുകയെന്നത് വഴിയുടെ അവകാശമാണെന്ന തിരുവചനവും ഓര്ക്കുക.
*** *** *** ***
നിങ്ങളുടെ രണ്ടവയവങ്ങള് സൂക്ഷിക്കുകയാണെങ്കില് സ്വര്ഗം ഞാന് ഗ്യാരണ്ടി തരാമെന്ന് പ്രവാചകന്(സ) പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അത് നാവും ഗുഹ്യാവയവവുമാണെന്നറിയുക. നരകപ്രവേശത്തിന് ജനങ്ങളെ കൂടുതല് അര്ഹരാക്കുന്നത് ഈ രണ്ടവയവങ്ങളാണെന്ന് മറ്റൊരു പ്രവാചക വചനം.
*** *** *** ***
നൈമിഷിക വികാരങ്ങള്ക്കടിപ്പെട്ട് വിവാഹേതര ബന്ധങ്ങളുടെ പിന്നാലെ പായുമ്പോള് ആലോചിക്കുക; വിജയം വരിച്ച സത്യവിശ്വാസികളുടെ ഗുണങ്ങള് വിവരിച്ച കൂട്ടത്തില് അല്ലാഹു എടുത്തുപറഞ്ഞ ഒരു പ്രധാന ഗുണം തങ്ങളുടെ ഗുഹ്യാവയവങ്ങള് സൂക്ഷിക്കുന്നവരാണ് അവരെന്നാണ്. വ്യഭിചാരം മ്ലേഛവും വൃത്തികെട്ട മാര്ഗവുമാണെന്ന് ഖുര്ആന്. പരമകാരുണികന്റെ അടിമകള് അതിനെ സമീപിക്കുകയില്ല.
*** *** *** ***
ഇന്റര്നെറ്റും മൊബൈലുമൊക്കെ ഉപയോഗിക്കുമ്പോള് അനുവദനീയതയുടെ പരിധി ലംഘിക്കാന് തോന്നാറുണ്ടോ? എങ്കില് നിങ്ങള് അനുവദനീയമായതിന്റെയും നിഷിദ്ധമാക്കപ്പെട്ടതിന്റെയും ഇടയിലുള്ളവയെ സൂക്ഷിക്കണമെന്ന പ്രവാചക വചനം ഓര്ക്കുക. പ്രത്യക്ഷത്തില് നിഷിദ്ധമല്ലെന്നാലും അത് നിഷിദ്ധതയിലേക്ക് നിങ്ങളെ എളുപ്പം കൊണ്ടെത്തിക്കും.
*** *** *** ***
സ്വകാര്യതയുടെ സുന്ദരനിമിഷങ്ങളില് തെറ്റിലേക്ക് എത്തിനോക്കാറുണ്ടോ നിങ്ങള്? എങ്കില് കണ്ണിന്റെ കട്ടുനോട്ടവും ഹൃദയങ്ങളിലൊളിപ്പിച്ചതും അല്ലാഹു അറിയുമെന്ന ഖുര്ആന് വചനം ഓര്ക്കുക. എന്നല്ല, അദൃശ്യമായി അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെടുന്നവര്ക്കാണ് പാപമോചനവും സ്വര്ഗവുമെന്ന് ഖുര്ആന് ആവര്ത്തിക്കുന്നു. ജനങ്ങളുടെ മുന്നില് മാന്യനും രഹസ്യമായി തെറ്റുചെയ്യുന്നവനുമാണെങ്കില് അവന്റെ മറ്റെല്ലാ സല്പ്രവൃത്തികളും നാളെ പരലോകത്ത് അല്ലാഹു ധൂളിയായി പറത്തിക്കളയുമെന്നറിയുക. ഇരട്ട മുഖം അല്ലാഹു ഏറെ വെറുക്കുന്നു.
*** *** *** ***
ദുര്ബല നിമിഷങ്ങളില് പ്രലോഭനങ്ങള്ക്കടിപ്പെടാന് സാധ്യതയുള്ളവരാണോ നിങ്ങള്? എന്നാലറിയുക, മറ്റൊരു തണലും ലഭ്യമല്ലാത്ത നാളില് അല്ലാഹുവിന്റെ സിംഹാസനത്തിന്റെ തണല് ലഭിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തില് സുന്ദരിയും കുലീനയുമായ സ്ത്രീയുടെ പ്രലോഭനങ്ങളെ പുറംകാലുകൊണ്ട് തട്ടിയെറിയുന്നവനുണ്ട്. ഗുഹയിലകപ്പെട്ട മൂന്ന് പേരുടെ കഥ പറയുന്നിടത്ത് അല്ലാഹുവിനെ സൂക്ഷിച്ച് തെറ്റില് നിന്നകന്നതിന്റെ പേരില് ആപത്ത് നീങ്ങിപ്പോയത് വിവരിക്കുന്നുണ്ട് പ്രവാചകന്(സ).
*** *** *** ***
അശ്ലീല ചിത്രങ്ങളും വീഡിയോയുമൊക്കെ തെറ്റല്ലെന്ന തോന്നല് വെച്ചുപുലര്ത്തുന്നുണ്ടോ നിങ്ങള്? എങ്കില്, 'വ്യഭിചരിക്കരുത്' എന്ന് പറഞ്ഞതിനേക്കാള് 'വ്യഭിചാരത്തോട് അടുക്കരുത്' എന്നതാണ് ഖുര്ആന്റെ നിര്ദേശമെന്നറിയണം. ഈ ചിത്രങ്ങളും വീഡിയോയും മറ്റുള്ളവര്ക്ക് ഫോര്വേഡ് ചെയ്യുന്ന സ്വഭാവമുണ്ടെങ്കില് ഓര്ക്കുക, പിന്നീട് അത് കാണുന്ന എല്ലാവരുടെയും തെറ്റിന്റെ ഒരംശം നിങ്ങള്ക്കും വന്ന് ചേരും, ലോകാവസാനം വരെ!
*** *** *** ***
ഓഫീസിലും ജോലിസ്ഥലത്തുമൊക്കെ മാന്യമല്ലാത്ത ഇടപഴകലുകള്ക്ക് സാധ്യതയുണ്ടോ നിങ്ങള്ക്ക്? അങ്ങനെയെങ്കില് ഒരു അന്യപുരുഷനും സ്ത്രീയും തനിച്ചാവുന്നിടത്ത് മൂന്നാമനായി പിശാചുണ്ടെന്ന പ്രവാചക വചനം സദാ ഓര്മയിരിക്കട്ടെ. ഇന്റര്നെറ്റിലെ ചാറ്റ്റൂമുകളും സൗഹൃദ സൈറ്റുകളും സോഷ്യല് മീഡിയയുമൊക്കെ ഈ പരിധിയില് വരുമെന്നറിയുക!
*** *** *** ***
വിവാഹം കഴിക്കാന് ശേഷിയില്ലാത്തവരുടെ കൂട്ടത്തിലാണ് താങ്കളെങ്കില് അത്തരക്കാരോട് നോമ്പനുഷ്ഠിക്കാനാണ് തിരുദൂതരുടെ കല്പനയെന്നറിയുക. നോമ്പ് വികാരങ്ങള്ക്ക് തടയിടും. മറുവശത്ത്, അമിത ഭക്ഷണം അനിയന്ത്രിത ലൈംഗികാസക്തിയുളവാക്കും.
*** *** *** ***
താന് സഹായിക്കുമെന്ന് അല്ലാഹു ബാധ്യത ഏറ്റെടുത്ത മൂന്ന് പേരുടെ കൂട്ടത്തില് പാതിവ്രത്യം ആഗ്രഹിച്ച് വിവാഹം കഴിക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്നവനുണ്ട്. അല്ലാഹുവിന്റെ മാര്ഗത്തിലെ പോരാളിയും വീട്ടാനുദ്ദേശിച്ച് കടം വാങ്ങിയവനുമാണ് മറ്റു രണ്ടു പേര്.
*** *** *** ***
സ്വര്ഗത്തില് ആദ്യം പ്രവേശിക്കുന്ന മൂന്ന് പേരെ തനിക്ക് പ്രദര്ശിപ്പിക്കപ്പെട്ടതില് ലൈംഗിക സദാചാരം പാലിക്കുന്നവനുണ്ടെന്ന് നബി തിരുമേനി(സ) അരുള് ചെയ്യുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെ മാര്ഗത്തില് സമരം ചെയ്യുന്നവനും നന്നായി ഇബാദത്തെടുക്കുകയും യജമാനനോട് ഗുണകാംക്ഷ വെച്ചുപുലര്ത്തുകയും ചെയ്യുന്ന അടിമയുമാണ് മറ്റ് രണ്ടുപേര്.
*** *** *** ***
നിങ്ങളുടെ ഭാര്യാ-സന്താനങ്ങള് ധാര്മികമായ ജീവിതം നയിക്കണമെന്നാഗ്രഹിക്കുന്നവരാണോ നിങ്ങള്? നിങ്ങള് പാതിവ്രത്യം സൂക്ഷിക്കുക, എങ്കില് നിങ്ങളുടെ സ്ത്രീകള് ചാരിത്രവതികളാകുമെന്ന പ്രവാചക വചനം ഓര്ക്കുക. സദ്വൃത്തനായ മനുഷ്യന്റെ രണ്ട് മക്കള്ക്ക് വേണ്ടി അവരുടെ നിധി അല്ലാഹു സൂക്ഷിച്ച് വെച്ച കഥ അല് കഹ്ഫ് അധ്യായത്തില് ഖുര്ആന് വിവരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.
*** *** *** ***
ഭാര്യയെ നാട്ടില് വിട്ട് പ്രവാസ ജീവിതം നയിക്കുന്നയാളാണോ താങ്കള്? എന്നാല് ഒരു സ്ത്രീക്ക് ഭര്ത്താവിനെ ആറുമാസത്തില് കൂടുതല് പിരിഞ്ഞിരിക്കാന് സാധ്യമല്ലെന്ന മകളുടെ അഭിപ്രായത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില് പട്ടാളക്കാര്ക്ക് ആറുമാസം കൂടുമ്പോള് അവധി അനുവദിച്ചിരുന്നു രണ്ടാം ഖലീഫ ഉമര്(റ) എന്നറിയുക.
*** *** *** ***
ഭര്ത്താവിന്റെ ന്യായമായ ലൈംഗികാവകാശങ്ങളെ നിഷേധിക്കാറുണ്ടോ നിങ്ങള്? അത്തരം സ്ത്രീകളെ മലക്കുകള് രാത്രി മുഴുവന് ശപിക്കുമെന്ന് നബി തിരുമേനി(സ). റമദാനിലല്ലാതെ ഭര്ത്താവിന്റെ അനുമതി ഇല്ലാതെ സുന്നത്ത് നോമ്പ് പോലും എടുക്കരുതെന്ന് മറ്റൊരു പ്രവാചക വചനം.
*** *** *** ***
അയല്പക്ക ബന്ധങ്ങള്ക്ക് എത്രമേല് പരിശുദ്ധിയാണ് പ്രവാചകന് നല്കിയെന്നറിയുമോ? ഈ പ്രവാചക വചനം ശ്രദ്ധിക്കുക: ''അയല്ക്കാരന്റെ ഭാര്യയെ വ്യഭിചരിക്കുന്നത് വന്പാപങ്ങളില് പെട്ടതാണ്.''
*** *** *** ***
അല്ലാഹുവിനെ വിസ്മരിക്കുകയും ദേഹേഛകളെ പിന്പറ്റുകയും ക്ഷണികമായ സുഖങ്ങള് ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവര്ക്ക് വളരെ ഇടുങ്ങിയ ജീവിതമാണ് വിധിച്ചിട്ടുള്ളത്. എന്നാല്, പുരുഷനാകട്ടെ സ്ത്രീയാകട്ടെ വിശ്വാസിയായിക്കൊണ്ട് സല്കര്മങ്ങള് അനുഷ്ഠിക്കുന്നവര്ക്ക് ഉത്തമ ജീവിതം നല്കുമെന്ന് അല്ലാഹു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.
സ്നേഹത്തോട നിര്ത്തുന്നു സ്നേഹ പൂര്വ്വം
mansoor
Showing posts with label mansoorpadikkal. Show all posts
Showing posts with label mansoorpadikkal. Show all posts
Wednesday, July 28, 2010
Sunday, April 11, 2010
എന്റെ മരണം!
എന്റെ മരണം!
ഇടതു നെഞ്ചിലെ വേദന അസഹ്യമാം വിധം കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.ശരീരം വിയര്ക്കാന് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.വേദന ഇടതു കയ്യിലേക്കും പടര്ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.വേദന അസഹ്യമായപ്പോള് ഒരു കൈ നെഞ്ചിലമര്ത്തി ഞാന് തറയിലേക്കു വീണു.അപ്പോഴാണ് ആളുകള് എന്നെ കണ്ടത്.അവര് എന്നെ താങ്ങിയെടുത്ത് ഒരു ടാക്സിയില് കയറ്റി ആശുപത്രി ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.അവരുടെ സംസാരത്തില് എനിക്കുണ്ടായത് ഹാര്ട്ട് അറ്റാക്ക് ആണെന്നും വളരെ സീരിയസ് ആണെന്നും ഞാന് മനസ്സിലാക്കി.കൂട്ടത്തിലൊരാള് എന്റെ മൊബൈലില് നിനും ആരെയോ വിളിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി. വീട്ടിലെ ഫോണ് നമ്പര് പറഞ്ഞു കൊടുക്കണമെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും അതിനു കഴിഞ്ഞില്ല.എന്നെയും കൊണ്ട് ടാക്സി ആശുപത്രിയുടെ അത്യാഹിത വിഭാഗത്തില് എത്തി.
അറ്റെന്റര്മാര് സ്ട്രെച്ചറില് കിടത്തി എന്നെ ഐ സി യുവിലേക്കു കൊണ്ട് പോയി. ഡോക്ടര്മാര് എനിക്ക് ചുറ്റും നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങള് നടത്തുകയാണെന്ന് ഞാന് മനസ്സിലാക്കി. അവരിലൊരാള് എന്റെ നെഞ്ചില് ശക്തിയായി അമര്ത്തുകയാണ്. പക്ഷെ എന്റെ ശരീരം പ്രതികരിച്ചില്ല എന്നാണു ഞാന് മനസ്സിലാക്കുന്നത്.കാരണം എനിക്കും ചുറ്റും കൂടിയ ഡോക്ടര്മാരുടെ മുഖത്ത് നിരാശ പടരുന്നത് എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. അതില് ചിലര് എന്റെയടുത്ത് നിന്നും തിരിച്ച് നടന്നു.മറ്റു ചിലര് എന്റെ ശരീരത്തില് ജീവന് നിലനിര്ത്താന് വേണ്ടി മൂക്കിലൂടെ ഇട്ട ഓക്സിജന് ട്യൂബും മറ്റും വേര്പ്പെടുത്തിയ ശേഷം എന്റെ മുഖത്തുകൂടി ഒരു വെള്ള മുണ്ടിട്ടു മൂടി.ഞാന് മരിച്ചെന്നു ഡോക്ടര്മാര് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.എനിക്ക് ചിരി വന്നു.ഞാന് മരിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് ഉറക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും ആരും കേട്ട ഭാവം പോലും നടിക്കുന്നില്ല.എങ്കിലും ഇനിയെന്താണ് സംഭവിക്കാന് പോകുന്നത് എന്നറിയാനുള്ള കൌതുകത്തോടെ മിണ്ടാതെ ഞാന് ചുറ്റും ശ്രദ്ധിച്ചു.
എന്റെ മൊബൈലില്നിന്നും അവര് എന്റെ അനിയന്റെ നമ്പര് കണ്ടെത്തി വിവരം അറിയിച്ചതനുസരിച്ച് അനിയനും എന്റെ അടുത്ത രണ്ടു സുഹൃത്തുക്കളും എത്തി. എന്റെയടുത്ത് നിന്ന് അവര് പൊട്ടിക്കരയുകയാണ്. ഞാന് അവരെ പറ്റിക്കാന് വേണ്ടി കിടക്കുകയാണ് എന്ന് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവര് പൊട്ടിപ്പൊട്ടി കരയുകയാണ്. എന്നാല്പിന്നെ കരയട്ടെ എന്ന് ഞാനും കരുതി.അല്പ്പ സമയത്തിനു ശേഷം എന്നെ എല്ലാവരും ചേര്ന്ന് ഒരു ആംബുലന്സില് കയറ്റി. വീട്ടിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. അവിടെ എത്തിയാല് എഴുനേറ്റിരുന്നു എല്ലാവരെയും ഒന്ന് പറ്റിക്കണം.അനിയന് അപ്പോഴും കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. അവനും വീട്ടിലെത്തിയാല് പൊട്ടിച്ചിരിക്കുമല്ലോ എന്നോര്ത്ത് എനിക്ക് ചിരി വന്നു.
ആംബുലന്സ് വീടിന്റെ മുന്നില് വന്നു നിന്നു.എല്ലാവരെയും ആശ്ച്ചര്യപ്പെടുത്താന് എഴുനേറ്റു നില്ക്കാന് ശ്രമിച്ച എനിക്കതിനു കഴിയുന്നില്ല. വീട്ടില് നിന്നും ഉയര്ന്ന കൂട്ടക്കരച്ചില് എന്തോ അത്യാഹിതം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് ഞാന് മനസ്സിലാക്കി.അപ്പോഴും ഞാന് മരിച്ചു എന്ന് വിശ്വസിക്കാന് എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.എന്നെ ഒരു കട്ടിലില് കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി. എല്ലാവരും ആര്ത്തട്ടഹസിച്ച് കരയുകയാണ്.എന്റെ മരണം ഉള്ക്കൊള്ളാനാവാതെ എല്ലാവരുടെ മുഖത്തും വല്ലാത്ത നിരാശയുണ്ടെന്ന് ഞാന് മനസ്സിലാക്കി.പ്രായമായ ഉപ്പ കണ്ണീരോടെ എന്നെ നോക്കി ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷയും കരുണയും എന്നില് ഉണ്ടാവാന് പ്രാര്ത്ഥിക്കുകയും ദൈവം ഉദ്ദേശിച്ചാല് അവന്റെ തിരു സന്നിധിയില് വെച്ച് കാണാമെന്നും പറഞ്ഞ് എന്റെ നെറ്റിയില് ഉമ്മ വെച്ചു.ബാപ്പ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള് മകന് മരിച്ചു കിടക്കുന്നത് എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഉപ്പ എങ്ങിനെ സഹിക്കുന്നു എന്നോര്ത്ത് എനിക്ക് വല്ലാത്ത വിഷമം തോന്നി. ഞാന് ഉമ്മയെ ചുറ്റും തിരഞ്ഞ് നോക്കി.ഉമ്മയുടെ അനിയത്തിമാര് താങ്ങിയെടുത്താണ് ഉമ്മാനെ എന്റെ അടുത്ത് കൊണ്ട് വന്നത്. ഉമ്മ “എന്റെ പൊന്നു മോനേ’ എന്ന് വിളിച്ച് തേങ്ങി കരയുകയാണ്. എന്റെ അടുത്തിരുന്ന് ഉമ്മ എനിക്ക് വേണ്ടി പ്രാര്ത്ഥിച്ചു .‘ഉമ്മാ ഉമ്മാ‘ എന്നു ഞാന് വിളിച്ചെങ്കിലും ഉമ്മാക്ക് അത് കേള്ക്കാന് കഴിയുന്നില്ലല്ലോ എന്നുള്ള സത്യം എനിക്ക് വല്ലാത്ത ദുഃഖമായിരുന്നു.ഉമ്മയോട് എനിക്ക് ഒരു പാട് കാര്യങ്ങള് പറയാനുണ്ടായിരുന്നു.ഉമ്മാടെ പൊരുത്തം സമ്പാദിച്ച മക്കളുടെ കൂട്ടത്തില് ഞാനും ഉണ്ടോ? അറിയില്ല. ഉമ്മാടുള്ള കടപ്പാടുകള് എല്ലാം ഞാന് നിറവേറ്റിയോ? അറിയില്ല.
ഒരിക്കല് നബി തിരുമേനിയുടെ അടുക്കല് ഒരാള് വന്ന് തന്റെ ജീവിതത്തില് ഏറ്റവും കടപ്പാട് ആരോടാണെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്,തന്റെ ഉമ്മയോട് എന്ന് മൂന്നു തവണയും അതേ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നല്കിയ നബിവചനം എന്റെയുള്ളില് ഒരു നീറ്റലുണ്ടാക്കി.കാരണം തന്റെ മാതാവിനെ ചുമലിലിരുത്തി ചുട്ട് പൊള്ളുന്ന മരുഭൂമിയിലൂടെ ഒരു യാത്ര പോയി തന്റെ കാല് പാദങ്ങള് പൊട്ടി ചോരയൊലിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് വന്നയാള് നബിയോട് ചോദിച്ചത്രെ “നബിയേ എന്റെ മതാവിനോടുള്ള എന്റെ കടപ്പാടുകള് തീര്ന്നോ നബിയേ“ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്, നബിതിരുമേനി പറഞ്ഞത് “നിന്റെ മാതാവ് നിന്നെ പ്രസവിക്കുന്ന സമയത്ത് വേദന സഹിക്കാതെ ഞരങ്ങിയ ഒരു ഞരക്കത്തിന്റെ കടപ്പാട് തീര്ന്നിരിക്കുന്നു“എന്നാണ്. ജീവിതത്തില് ഏറ്റവും കടപ്പാടുള്ളത് മതാവിനോട് തന്നെ.മതാവിനെ അവഗണിച്ച് ഒരു സ്വര്ഗ്ഗവും നേടാന് കഴിയില്ല എന്ന് പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടത് തീര്ച്ചയായും മതാവ് ശ്രേഷ്ടയായത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ്.
എന്റെ രക്ഷിതാവേ എന്റെ ശബ്ദം കേള്ക്കുമായിരുന്ന സമയത്ത് എന്റെ ഉമ്മയോടുള്ള കടപ്പാടുകള് തീര്ന്നിരുന്നോ എന്ന് ചോദിക്കാന് പോലും സമയമില്ലാതിരുന്ന എനിക്കിനി എന്തെങ്കിലും കടപ്പാടുകള് ബാക്കിയുണ്ടെങ്കില് അതൊന്നു പൊരുത്തപ്പെടീക്കാന് ഒരു അവസരമില്ലല്ലോ നാഥാ.ഞാന് ഇത്ര വേഗം മരിക്കുമെന്ന് കരുതിയില്ലല്ലോ ദൈവമേ.ഞാന് പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത സമയത്ത് എന്തിനാണ് മരണം എന്നെ പിടി കൂടിയത്? ഞാന് മരിക്കാറായി എന്നോ മരിക്കുമെന്നോ ഉള്ള ഒരു തോന്നലും എനിക്കിതു വരെ ഉണ്ടായില്ലല്ലോ തമ്പുരാനേ.എന്തെങ്കിലും ഒരു സൂചന കിട്ടിയിരുന്നെങ്കില് ഞാന് എല്ലാ കര്ത്തവ്യങ്ങളും ഉപേക്ഷ കൂടാതെ ചെയ്യുമായിരുന്നല്ലോ തുടങ്ങീ മനസ്സില് ചിന്തകള് കാട് കയറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ ഭാര്യയേയും മക്കളെയും കാണാന് എന്റെ മനസ്സ് വെമ്പല് കൊണ്ടു.
എല്ലാവരും കരയുന്നത് കണ്ടെന്നോണം എന്റെ കൊച്ചു മോനും കരയുകയാണ്.അവന് പക്ഷേ മരിക്കുന്നതെന്തെന്നോ ഒന്നും അറിയാതെ കരയുകയാണ്. അവനെ ലാളിച്ച് എനിക്കു കൊതി തീര്ന്നില്ലല്ലൊ എന്നുള്ള ദുഃഖം എനിക്ക് താങ്ങാവുന്നതിലുമപ്പുറമായിരുന്നു.ഏഴു വയസ്സായ മൂത്ത മകന് കരയുന്നത് ഒരു പക്ഷെ മരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ധാരണയുണ്ടായിട്ട് തന്നെ എന്നാണ് ഞാന് മനസ്സിലാക്കുന്നത്.പല പ്രമുഖ വ്യക്തികള് മരിക്കുമ്പോള് ചാനലില് കാണാറുള്ള ലൈവ് ടെലികാസ്റ്റിങ് കണ്ട് സംശയം ചോദിച്ച അവനോട് അതെല്ലാം വിശദീകരിച്ചിരുന്ന കാര്യം ഞാനോര്ത്തു.എങ്കിലും ടി വിയില് മുഴുകിയിരുന്ന എന്നോട് അവന് ചോദിക്കാറുള്ള പല സംശയങ്ങളും ഞാന് സ്നേഹപൂര്വ്വം അവഗണിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അവനോടൊത്ത് അധിക സമയം ചിലവിടാന് ഞാന് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ടി വി പരിപാടികളില് മുഴുകി അവനെ അവഗണിച്ചത് അവന്റെ ജീവിതത്തില് ഏത് രീതിയില് സ്വാധീനിക്കും എന്ന് ഞാന് ഭയക്കുന്നു.ടി വി ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കില് എനിക്ക് മക്കളോട് സംസാരിക്കാന്, അവരോട് ഇടപഴകാന് ഒരു പാട് സമയം ലഭിക്കുമായിരുന്നു.കുഞ്ഞു മനസ്സുകളെ എളുപ്പം സ്വാധീനിക്കുന്ന ടി വിയിലെ നെറികെട്ട ഒരു സംസ്കാരത്തിലേക്ക് ഞാന് അവരെ അറിഞ്ഞ് കൊണ്ട് കൈ പിടിച്ച് നടത്തുകയായിരുന്നോ? കുറഞ്ഞ പക്ഷം ആ നശിച്ച ടി വിയില് നിന്നെങ്കിലും എന്റെ മക്കളെ രക്ഷിക്കാമായിരുന്നു. ഇനി അതിനാവില്ലല്ലോ.എല്ലാം വൈകിപ്പോയില്ലേ? എന്റെ മക്കള് വലുതാകുമ്പോള് ആരായിത്തീരും? അവര് നല്ല നിലയില് വിദ്യാഭ്യാസം നേടി നല്ല നിലയില് എത്തുമോ? അതോ ചീത്ത കൂട്ടുകെട്ടില് ചെന്ന് വീഴുമോ? അവരുടെ ഭാവി സുരക്ഷിതമായിരിക്കുമോ? ഭാവിയിലെ ചിലവേറിയ വിദ്യഭ്യാസത്തിനുള്ള വകയൊന്നും ഞാന് അവര്ക്കായി കരുതി വെച്ചില്ലല്ലോ തമ്പുരാനേ.ഞാന് മരിക്കാനുള്ള പ്രായമൊന്നും ആയില്ലല്ലോ എന്നോര്ത്ത് എല്ലാം ദൂര്ത്ത് ചെയ്ത് കളഞ്ഞതോര്ത്ത് ഇപ്പോള് ദുഃഖിച്ചിട്ട് എന്ത് ഫലം? അന്നൊന്നും അങ്ങിനെ ഒരു ചിന്ത ഉണ്ടായില്ലല്ലോ, ഇപ്പോള് ചിന്തിക്കാന് തുടങ്ങിയപ്പോള് ഒന്നും ചെയ്യാന് കഴിയാത്ത സ്ഥിതിയിലുമായല്ലോ എന്നുള്ള ചിന്തകള് എന്റെ കണ്ണുകള് നനയിച്ചു.
അബോധാവസ്ഥയില് നിന്നും എപ്പോഴോ ഉണര്ന്ന ഭാര്യയെയും കൊണ്ട് അവളുടെ ഉമ്മയും അനിയത്തിയും താങ്ങിപ്പിടിച്ച് എന്റെ വലതു വശത്ത് തല ഭാഗത്തായി കൊണ്ട് വന്ന് ഇരുത്തി.
“ആ മുഖം നീ മതി വരുവോളം ഇരുന്ന് കണ്ടോ.എല്ലാം നിന്റെ വിധിയാണെന്ന് കരുതി സമാധാനിക്കൂ മോളേ” തേങ്ങലടക്കിപ്പിടിച്ചുള്ള അവളുടെ ഉമ്മാടെ സംസാരം അവിടെ കൂടി നിന്ന എല്ലാവരുടേയും ദുഃഖം ഇരട്ടിപ്പിച്ചു.പത്ത് വര്ഷത്തോളം കൂടെ കഴിഞ്ഞ ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒരു യാത്ര.ഇനിയും ഒരു പാട് സ്വപ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു ആ പാവത്തിന്. ഇനിയുള്ള ജീവിതം അവള് ഒറ്റയ്ക്കാണ് എന്നുള്ള കാര്യം എനിക്ക് വല്ലാത്ത വേദനയുണ്ടാക്കി. ഒറ്റയ്ക്കൊന്ന് പുറത്തിറങ്ങാന് അവള്ക്ക് പേടിയാണ്,ഒരു കാര്യവും എന്നോടാലോചിക്കാതെ ചെയ്യാറില്ല, എപ്പോഴും ഞാന് അടുത്തുണ്ടാവണം എന്ന സ്വാര്ത്ഥമായ ആഗ്രഹം, എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോയാല് വരുന്നത് വരെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഫോണ് വിളിക്കുകയും,വരുന്നത് വരെ പലവട്ടം ഉമ്മറത്തേയ്ക്ക് നോക്കി കാണുന്നില്ലല്ലോ എന്നു പരിതപിക്കാറുള്ള അവളുടെ ഇനിയുള്ള ജീവിതം എങ്ങിനെയാകും?
എല്ലാ ജീവിത പ്രശ്നങ്ങളേയും തരണം ചെയ്യാനും എല്ലാ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളോടും പൊരുത്തപ്പെട്ട് ജീവിക്കാനുമുള്ള ശക്തി അവള്ക്ക് ഉണ്ടാവാന് ഞാന് ദൈവത്തോട് പ്രാര്ത്ഥിച്ചു.എന്റെ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞൊഴുകിയെങ്കിലും എനിക്ക് കണ്ണീരുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന് ഞാന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
പല പല ആളുകള്,കൂട്ടുകാര്,സഹപാഠികള് എല്ലാവരും ദുഃഖത്താല് ഘനീഭവിച്ച മുഖവുമായി എന്നെ ഒരു നോക്ക് കാണാന് വന്നിരിക്കുന്നു.എന്നെ കളിയാക്കിയവര്, അധിക്ഷേപിച്ചവര്, സഹായിച്ചവര്,എന്റെ നന്മ ആഗ്രഹിച്ചവര് എല്ലാവരിലും ഒരേ ഭാവം മാത്രമായിരുന്നു. അന്തരീക്ഷം ഖുര് ആനിന്റെ വചനങ്ങളാല് മുഖരിതമായിരുന്നു.ഞാന് വീണ്ടും ഭാര്യയെക്കുറിച്ചോര്ത്തു. പലപ്പോഴും നിസാര കാരണങ്ങള്ക്ക് പിണങ്ങാറുണ്ട്, പരസ്പരം മിണ്ടാതിരിക്കാറുണ്ട്, ചിലപ്പോള് ഒരു നേരത്തേയ്ക്ക്, അല്ലെങ്കില് ഒരു ദിവസത്തേയ്ക്ക് അല്ലെങ്കില് രണ്ട്, അതിനപ്പുറം പോകുമായിരുന്നില്ല.പരസ്പരം മുഖം കറുപ്പിച്ച്, രണ്ട് അപരിചിതരെപ്പോലെ ഒരേ റൂമില്, ഒരേ മെത്തയില്..എന്തിനായിരുന്നു? എല്ലാം നൈമിഷികമായ ചില മണ്ടത്തരങ്ങള്..അങ്ങിനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ ദിനങ്ങളെയോര്ത്ത് ഇപ്പോള് ഖേദിച്ചിട്ടെന്ത് കാര്യം? എല്ലാം വൈകിപ്പോയിരിക്കുന്നു. എന്നെ വിവാഹം കഴിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കില് ഒരു പക്ഷേ അവള്ക്കൊരു നല്ല ജീവിതം കിട്ടുമായിരുന്നോ? അറിയില്ല, അതൊന്നും തീരുമാനിക്കുന്നത് നമ്മളല്ലല്ലോ. എന്നാലും ഈ ചെറു പ്രായത്തില് വിധവയാകേണ്ടി വന്നത് വളരെ കഷ്ടം തന്നെ.അവള് ഒരു പുനര് വിവാഹത്തിന് തയ്യാറാകുമോ? അങ്ങിനെ ചെയ്താല് അവള് എന്നോട് കാണിക്കുന്നത് നീതി കേടാകുമോ? ശാരീരിക ആവശ്യം മാത്രമല്ലല്ലോ ഒരു വിവാഹത്തിലൂടെ നിറവേറ്റപ്പെടുന്നത്. ഞാന് പകുത്ത് നല്കിയ സ്നേഹത്തിന്റെ ഓര്മ്മയില് ഇനിയുള്ള ജീവിത കാലം മുഴുവന് അവള്ക്ക് തള്ളി നീക്കാന് കഴിയുമോ? എനിക്കതിനൊരു ഉത്തരം കിട്ടുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല.അവളെ പൂര്ണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കാഞ്ഞിട്ടാണോ അതോ മനസ്സിലാക്കാന് ശ്രമിക്കാഞ്ഞിട്ടാണോ എന്നറിയില്ല, എനിക്കതിനൊരു ഉത്തരം കിട്ടിയില്ല.ആ ഒരു തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമെങ്കിലും അവള് എടുക്കട്ടെ. നല്ലൊരു തീരുമാനത്തിലെത്താന് അവള്ക്ക് കഴിയട്ടെ.അവളെയൊന്ന് ആശ്വസിപ്പിക്കാന് കൈ നീട്ടിയെങ്കിലും അസാധ്യമാണതെന്ന തിരിച്ചറിവ് മനസ്സില് വിങ്ങലുകള് തീര്ത്തു.
അല്പ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള് കുറച്ച് പേര് ചേര്ന്ന് എന്നെ കുളിപ്പിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കാന് വേണ്ടി റൂമിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി.ചൂടാക്കിയ വെള്ളം കൊണ്ട് കുറച്ച് പേര് ചേര്ന്ന് എന്നെ കുളിപ്പിച്ച് ഇടത് വശത്തേക്ക് ചേര്ത്ത് കുത്തിയ ഒരു മുണ്ടുടുത്ത് എന്നെ മൂന്ന് തുണികള് വിരിച്ചതില് കൊണ്ട് വന്നു കിടത്തി. സുഗന്ധ ദ്രവ്യങ്ങള് തളിച്ച ആ വെള്ളത്തുണിയില് എന്നെ പൊതിഞ്ഞ് കെട്ടുമെന്ന് ഞാന് മനസ്സിലാക്കി. ഇനി അവസാനമായി ഒരു നോക്കു കാണാനുള്ള അവസരമായിരുന്നു. നിലവിളികള് അടക്കിപ്പിടിച്ചും അല്ലാതെയും അവിടെ മുഖരിതമായിരുന്നു.ആര്ക്കും ആരേയും നിയന്ത്രിക്കാനാകാത്ത വിധം എല്ലാവരും അവരവരുടെ സങ്കടങ്ങള് കരഞ്ഞ് തീര്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞ് വിളിച്ചാലും തിരിച്ചവരുടെയൊക്കെയടുത്ത് ചെന്ന് എനിക്കൊന്നും പറ്റിയില്ല, ഞാനിപ്പോള്
വരാമെന്ന് പറയാനും കഴിയാത്ത എന്റെ അവസ്ഥ എന്നെ വല്ലാതെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തി.
അവസാനം മൂന്ന് കഷ്ണം തുണിയില് മൂന്ന് കെട്ടും കെട്ടി എന്നെ മയ്യിത്ത് കട്ടിലിലേക്ക് എടുത്തു വെച്ചു.എനിക്കു വേണ്ടി അനേകം കണ്ഠങ്ങളില് നിന്നും പ്രാര്ത്ഥനകള് ഉയര്ന്നു.പ്രാര്ത്ഥനയ്ക്ക് ശേഷം മയ്യത്ത് കട്ടിലിന്റെ നാല് കാലുകള് നാലു പേര് പിടിച്ച് പൊക്കി ഖബറടക്കുന്നതിനായി പള്ളിപ്പറമ്പിലേക്ക് കൊണ്ട് പോകുകയാണ്. മറമാടുന്നതിനു മുന്പ് മതാചാരപ്രകാരമുള്ള ‘മയ്യത്ത് നിസ്കാരം’ നിര്വ്വഹിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഒരു മുസ്ലിമിനു മറ്റൊരു മുസ്ലിമിനോടുള്ള അവസാനത്തെ കടപ്പാട്. അതിനായി അവര് പള്ളിയില് കയറി അംഗസ്നാനം ചെയ്ത് അവസാനത്തെ ആ കടപ്പാടും നിര്വ്വഹിച്ചു. വീണ്ടും പള്ളിപ്പറമ്പിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടര്ന്നു.
പള്ളിപ്പറമ്പില് ആറടിയോളം താഴ്ച്ചയില് ഖബര് തയ്യാറായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.അതില് തന്നെ ഒന്നരയടിയോളം ആഴത്തില് ഒരു ഉള്ക്കബറും ഉണ്ടായിരുന്നു.വീതികുറഞ്ഞുള്ള ഒരു ചെറിയ അറ പോലെയുള്ള ഒരു കുഴി.ഒരാള്ക്ക് ചരിഞ്ഞ് കിടക്കാവുന്നത്ര സ്ഥലം. മണിമാളികയിലെ പട്ടുമെത്തയില് കിടന്ന ഓരോരുത്തര്ക്കുമുള്ള അവസാന ശയ്യയ്ക്കായ് തയ്യാറാക്കി വെച്ച മണ്ണ് മെത്ത. വിലകൂടിയ മാര്ബിള് കൊണ്ടും,വെറ്റ്രിഫൈഡ് ടൈത്സ് കൊണ്ടും മത്സരിച്ച് കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ വീട് ഉപയോഗിച്ച് കൊതി തീരും മുന്പേ ഈ മണ്ണ് മെത്തയില്! ഇത്ര നാളും അഹങ്കരിച്ച് ജീവിച്ച്, ഞാനെന്ന ഭാവം വെടിയാതെ നെഞ്ച് വിരിച്ച് നടന്നിട്ട് ഒടുവില് ഈ മണ്ഖബറില് എല്ലാം അവസാനിക്കുന്നു.‘മനുഷ്യാ നീ മണ്ണാകുന്നു, നിന്റെ മടക്കം മണ്ണിലേക്ക് തന്നെയാകുന്നു‘ എന്ന വേദ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ അര്ത്ഥം ഇപ്പോള് മനസ്സിലാകുന്നു.ഉള്ഖബറിന്റെ മുകളിലെ അവസാനത്തെ ‘മൂട് കല്ലും‘ വെച്ചപ്പോള് ഞാന് ഒരു ഇരുട്ടറയില് ഒറ്റപ്പെട്ടതു പോലെ. എനിക്ക് വല്ലാത്ത ഭയം തോന്നി. ഞാന് മരിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. പക്ഷേ എനിക്ക് ശബ്ദിക്കാന് കഴിയുന്നില്ല, കരയുമ്പോള് കണ്ണു നീരില്ല, എന്നെ ആരും കാണുന്നില്ല, മരണത്തിനും ജീവിതത്തിനും ഇടയിലുള്ള ഈ അവസ്ഥ പിന്നെ എന്താണ്?
മരിക്കുമ്പോള് അതി കഠിനമായ വേദനയുണ്ടാകും എന്നത് കൊണ്ടല്ലേ നബി തിരുമേനി മരണക്കിടക്കയില് വെച്ച് കൊണ്ട് തന്റെ അനുയായികള്ക്ക് മരണ വേദന ലഘൂകരിച്ച് കൊടുക്കാന് വേണ്ടി ദൈവത്തോട് പ്രാര്ത്ഥിച്ചത്? മരണ വേദന ഭയാനകമാണ് എന്ന് ഞാന് വായിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആ നിലയ്ക്ക് എനിക്ക് ഒരു വേദനയും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.ചെറിയൊരു നെഞ്ച് വേദന മാത്രമല്ലേ ഉണ്ടായുള്ളൂ എന്നുള്ള സംശയം എന്നില് ബലപ്പെട്ടു. എനിക്ക് മുകളില് വിരിച്ച മൂട് കല്ലുകള് തട്ടിമാറ്റി ഞാന് സര്വ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് ‘ഉമ്മാ’ എന്നു വിളിച്ച് എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. എന്റെ ശബ്ദം പുറത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു. എന്റെ വിളി കേട്ട് ഭാര്യ ഉണര്ന്നു. ലൈറ്റ് തെളിച്ചു. ഞാന് വല്ലാതെ വിയര്ത്തിരുന്നു. ഞാന് കണ്ടത് ഒരു സ്വപ്നമായിരുന്നു. ഞാന് മക്കളെ നോക്കി, അവര് നല്ല ഉറക്കമാണ്.
“എന്തേ വല്ല സ്വപ്നവും കണ്ട് പേടിച്ചോ? എന്റെ തലമുടിയിഴകളിലൂടെ വിരലോടിച്ച് കൊണ്ട് ഭാര്യ ചോദിച്ചു.
“ഉം, പേടിക്കാന് പാടില്ലാത്ത ഒരു പേടി സ്വപ്നം. എനിക്കല്പ്പം വെള്ളം വേണം”
അവള് തന്ന വെള്ളം കുടിക്കുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിന്റെ നടുക്കം വിട്ടു മാറിയുട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നെ എന്തെല്ലാമോ ഓര്മ്മപ്പെടുത്താനും എനിക്കൊരു അവസരം കൂടി നല്കിയ പോലെ ഒരു കൊച്ചു സ്വപ്നം!
ഇടതു നെഞ്ചിലെ വേദന അസഹ്യമാം വിധം കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.ശരീരം വിയര്ക്കാന് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.വേദന ഇടതു കയ്യിലേക്കും പടര്ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.വേദന അസഹ്യമായപ്പോള് ഒരു കൈ നെഞ്ചിലമര്ത്തി ഞാന് തറയിലേക്കു വീണു.അപ്പോഴാണ് ആളുകള് എന്നെ കണ്ടത്.അവര് എന്നെ താങ്ങിയെടുത്ത് ഒരു ടാക്സിയില് കയറ്റി ആശുപത്രി ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.അവരുടെ സംസാരത്തില് എനിക്കുണ്ടായത് ഹാര്ട്ട് അറ്റാക്ക് ആണെന്നും വളരെ സീരിയസ് ആണെന്നും ഞാന് മനസ്സിലാക്കി.കൂട്ടത്തിലൊരാള് എന്റെ മൊബൈലില് നിനും ആരെയോ വിളിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി. വീട്ടിലെ ഫോണ് നമ്പര് പറഞ്ഞു കൊടുക്കണമെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും അതിനു കഴിഞ്ഞില്ല.എന്നെയും കൊണ്ട് ടാക്സി ആശുപത്രിയുടെ അത്യാഹിത വിഭാഗത്തില് എത്തി.
അറ്റെന്റര്മാര് സ്ട്രെച്ചറില് കിടത്തി എന്നെ ഐ സി യുവിലേക്കു കൊണ്ട് പോയി. ഡോക്ടര്മാര് എനിക്ക് ചുറ്റും നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങള് നടത്തുകയാണെന്ന് ഞാന് മനസ്സിലാക്കി. അവരിലൊരാള് എന്റെ നെഞ്ചില് ശക്തിയായി അമര്ത്തുകയാണ്. പക്ഷെ എന്റെ ശരീരം പ്രതികരിച്ചില്ല എന്നാണു ഞാന് മനസ്സിലാക്കുന്നത്.കാരണം എനിക്കും ചുറ്റും കൂടിയ ഡോക്ടര്മാരുടെ മുഖത്ത് നിരാശ പടരുന്നത് എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. അതില് ചിലര് എന്റെയടുത്ത് നിന്നും തിരിച്ച് നടന്നു.മറ്റു ചിലര് എന്റെ ശരീരത്തില് ജീവന് നിലനിര്ത്താന് വേണ്ടി മൂക്കിലൂടെ ഇട്ട ഓക്സിജന് ട്യൂബും മറ്റും വേര്പ്പെടുത്തിയ ശേഷം എന്റെ മുഖത്തുകൂടി ഒരു വെള്ള മുണ്ടിട്ടു മൂടി.ഞാന് മരിച്ചെന്നു ഡോക്ടര്മാര് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.എനിക്ക് ചിരി വന്നു.ഞാന് മരിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് ഉറക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും ആരും കേട്ട ഭാവം പോലും നടിക്കുന്നില്ല.എങ്കിലും ഇനിയെന്താണ് സംഭവിക്കാന് പോകുന്നത് എന്നറിയാനുള്ള കൌതുകത്തോടെ മിണ്ടാതെ ഞാന് ചുറ്റും ശ്രദ്ധിച്ചു.
എന്റെ മൊബൈലില്നിന്നും അവര് എന്റെ അനിയന്റെ നമ്പര് കണ്ടെത്തി വിവരം അറിയിച്ചതനുസരിച്ച് അനിയനും എന്റെ അടുത്ത രണ്ടു സുഹൃത്തുക്കളും എത്തി. എന്റെയടുത്ത് നിന്ന് അവര് പൊട്ടിക്കരയുകയാണ്. ഞാന് അവരെ പറ്റിക്കാന് വേണ്ടി കിടക്കുകയാണ് എന്ന് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവര് പൊട്ടിപ്പൊട്ടി കരയുകയാണ്. എന്നാല്പിന്നെ കരയട്ടെ എന്ന് ഞാനും കരുതി.അല്പ്പ സമയത്തിനു ശേഷം എന്നെ എല്ലാവരും ചേര്ന്ന് ഒരു ആംബുലന്സില് കയറ്റി. വീട്ടിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. അവിടെ എത്തിയാല് എഴുനേറ്റിരുന്നു എല്ലാവരെയും ഒന്ന് പറ്റിക്കണം.അനിയന് അപ്പോഴും കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്. അവനും വീട്ടിലെത്തിയാല് പൊട്ടിച്ചിരിക്കുമല്ലോ എന്നോര്ത്ത് എനിക്ക് ചിരി വന്നു.
ആംബുലന്സ് വീടിന്റെ മുന്നില് വന്നു നിന്നു.എല്ലാവരെയും ആശ്ച്ചര്യപ്പെടുത്താന് എഴുനേറ്റു നില്ക്കാന് ശ്രമിച്ച എനിക്കതിനു കഴിയുന്നില്ല. വീട്ടില് നിന്നും ഉയര്ന്ന കൂട്ടക്കരച്ചില് എന്തോ അത്യാഹിതം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് ഞാന് മനസ്സിലാക്കി.അപ്പോഴും ഞാന് മരിച്ചു എന്ന് വിശ്വസിക്കാന് എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.എന്നെ ഒരു കട്ടിലില് കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി. എല്ലാവരും ആര്ത്തട്ടഹസിച്ച് കരയുകയാണ്.എന്റെ മരണം ഉള്ക്കൊള്ളാനാവാതെ എല്ലാവരുടെ മുഖത്തും വല്ലാത്ത നിരാശയുണ്ടെന്ന് ഞാന് മനസ്സിലാക്കി.പ്രായമായ ഉപ്പ കണ്ണീരോടെ എന്നെ നോക്കി ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷയും കരുണയും എന്നില് ഉണ്ടാവാന് പ്രാര്ത്ഥിക്കുകയും ദൈവം ഉദ്ദേശിച്ചാല് അവന്റെ തിരു സന്നിധിയില് വെച്ച് കാണാമെന്നും പറഞ്ഞ് എന്റെ നെറ്റിയില് ഉമ്മ വെച്ചു.ബാപ്പ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള് മകന് മരിച്ചു കിടക്കുന്നത് എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഉപ്പ എങ്ങിനെ സഹിക്കുന്നു എന്നോര്ത്ത് എനിക്ക് വല്ലാത്ത വിഷമം തോന്നി. ഞാന് ഉമ്മയെ ചുറ്റും തിരഞ്ഞ് നോക്കി.ഉമ്മയുടെ അനിയത്തിമാര് താങ്ങിയെടുത്താണ് ഉമ്മാനെ എന്റെ അടുത്ത് കൊണ്ട് വന്നത്. ഉമ്മ “എന്റെ പൊന്നു മോനേ’ എന്ന് വിളിച്ച് തേങ്ങി കരയുകയാണ്. എന്റെ അടുത്തിരുന്ന് ഉമ്മ എനിക്ക് വേണ്ടി പ്രാര്ത്ഥിച്ചു .‘ഉമ്മാ ഉമ്മാ‘ എന്നു ഞാന് വിളിച്ചെങ്കിലും ഉമ്മാക്ക് അത് കേള്ക്കാന് കഴിയുന്നില്ലല്ലോ എന്നുള്ള സത്യം എനിക്ക് വല്ലാത്ത ദുഃഖമായിരുന്നു.ഉമ്മയോട് എനിക്ക് ഒരു പാട് കാര്യങ്ങള് പറയാനുണ്ടായിരുന്നു.ഉമ്മാടെ പൊരുത്തം സമ്പാദിച്ച മക്കളുടെ കൂട്ടത്തില് ഞാനും ഉണ്ടോ? അറിയില്ല. ഉമ്മാടുള്ള കടപ്പാടുകള് എല്ലാം ഞാന് നിറവേറ്റിയോ? അറിയില്ല.
ഒരിക്കല് നബി തിരുമേനിയുടെ അടുക്കല് ഒരാള് വന്ന് തന്റെ ജീവിതത്തില് ഏറ്റവും കടപ്പാട് ആരോടാണെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്,തന്റെ ഉമ്മയോട് എന്ന് മൂന്നു തവണയും അതേ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നല്കിയ നബിവചനം എന്റെയുള്ളില് ഒരു നീറ്റലുണ്ടാക്കി.കാരണം തന്റെ മാതാവിനെ ചുമലിലിരുത്തി ചുട്ട് പൊള്ളുന്ന മരുഭൂമിയിലൂടെ ഒരു യാത്ര പോയി തന്റെ കാല് പാദങ്ങള് പൊട്ടി ചോരയൊലിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് വന്നയാള് നബിയോട് ചോദിച്ചത്രെ “നബിയേ എന്റെ മതാവിനോടുള്ള എന്റെ കടപ്പാടുകള് തീര്ന്നോ നബിയേ“ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്, നബിതിരുമേനി പറഞ്ഞത് “നിന്റെ മാതാവ് നിന്നെ പ്രസവിക്കുന്ന സമയത്ത് വേദന സഹിക്കാതെ ഞരങ്ങിയ ഒരു ഞരക്കത്തിന്റെ കടപ്പാട് തീര്ന്നിരിക്കുന്നു“എന്നാണ്. ജീവിതത്തില് ഏറ്റവും കടപ്പാടുള്ളത് മതാവിനോട് തന്നെ.മതാവിനെ അവഗണിച്ച് ഒരു സ്വര്ഗ്ഗവും നേടാന് കഴിയില്ല എന്ന് പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടത് തീര്ച്ചയായും മതാവ് ശ്രേഷ്ടയായത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ്.
എന്റെ രക്ഷിതാവേ എന്റെ ശബ്ദം കേള്ക്കുമായിരുന്ന സമയത്ത് എന്റെ ഉമ്മയോടുള്ള കടപ്പാടുകള് തീര്ന്നിരുന്നോ എന്ന് ചോദിക്കാന് പോലും സമയമില്ലാതിരുന്ന എനിക്കിനി എന്തെങ്കിലും കടപ്പാടുകള് ബാക്കിയുണ്ടെങ്കില് അതൊന്നു പൊരുത്തപ്പെടീക്കാന് ഒരു അവസരമില്ലല്ലോ നാഥാ.ഞാന് ഇത്ര വേഗം മരിക്കുമെന്ന് കരുതിയില്ലല്ലോ ദൈവമേ.ഞാന് പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത സമയത്ത് എന്തിനാണ് മരണം എന്നെ പിടി കൂടിയത്? ഞാന് മരിക്കാറായി എന്നോ മരിക്കുമെന്നോ ഉള്ള ഒരു തോന്നലും എനിക്കിതു വരെ ഉണ്ടായില്ലല്ലോ തമ്പുരാനേ.എന്തെങ്കിലും ഒരു സൂചന കിട്ടിയിരുന്നെങ്കില് ഞാന് എല്ലാ കര്ത്തവ്യങ്ങളും ഉപേക്ഷ കൂടാതെ ചെയ്യുമായിരുന്നല്ലോ തുടങ്ങീ മനസ്സില് ചിന്തകള് കാട് കയറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ ഭാര്യയേയും മക്കളെയും കാണാന് എന്റെ മനസ്സ് വെമ്പല് കൊണ്ടു.
എല്ലാവരും കരയുന്നത് കണ്ടെന്നോണം എന്റെ കൊച്ചു മോനും കരയുകയാണ്.അവന് പക്ഷേ മരിക്കുന്നതെന്തെന്നോ ഒന്നും അറിയാതെ കരയുകയാണ്. അവനെ ലാളിച്ച് എനിക്കു കൊതി തീര്ന്നില്ലല്ലൊ എന്നുള്ള ദുഃഖം എനിക്ക് താങ്ങാവുന്നതിലുമപ്പുറമായിരുന്നു.ഏഴു വയസ്സായ മൂത്ത മകന് കരയുന്നത് ഒരു പക്ഷെ മരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ധാരണയുണ്ടായിട്ട് തന്നെ എന്നാണ് ഞാന് മനസ്സിലാക്കുന്നത്.പല പ്രമുഖ വ്യക്തികള് മരിക്കുമ്പോള് ചാനലില് കാണാറുള്ള ലൈവ് ടെലികാസ്റ്റിങ് കണ്ട് സംശയം ചോദിച്ച അവനോട് അതെല്ലാം വിശദീകരിച്ചിരുന്ന കാര്യം ഞാനോര്ത്തു.എങ്കിലും ടി വിയില് മുഴുകിയിരുന്ന എന്നോട് അവന് ചോദിക്കാറുള്ള പല സംശയങ്ങളും ഞാന് സ്നേഹപൂര്വ്വം അവഗണിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അവനോടൊത്ത് അധിക സമയം ചിലവിടാന് ഞാന് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ടി വി പരിപാടികളില് മുഴുകി അവനെ അവഗണിച്ചത് അവന്റെ ജീവിതത്തില് ഏത് രീതിയില് സ്വാധീനിക്കും എന്ന് ഞാന് ഭയക്കുന്നു.ടി വി ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കില് എനിക്ക് മക്കളോട് സംസാരിക്കാന്, അവരോട് ഇടപഴകാന് ഒരു പാട് സമയം ലഭിക്കുമായിരുന്നു.കുഞ്ഞു മനസ്സുകളെ എളുപ്പം സ്വാധീനിക്കുന്ന ടി വിയിലെ നെറികെട്ട ഒരു സംസ്കാരത്തിലേക്ക് ഞാന് അവരെ അറിഞ്ഞ് കൊണ്ട് കൈ പിടിച്ച് നടത്തുകയായിരുന്നോ? കുറഞ്ഞ പക്ഷം ആ നശിച്ച ടി വിയില് നിന്നെങ്കിലും എന്റെ മക്കളെ രക്ഷിക്കാമായിരുന്നു. ഇനി അതിനാവില്ലല്ലോ.എല്ലാം വൈകിപ്പോയില്ലേ? എന്റെ മക്കള് വലുതാകുമ്പോള് ആരായിത്തീരും? അവര് നല്ല നിലയില് വിദ്യാഭ്യാസം നേടി നല്ല നിലയില് എത്തുമോ? അതോ ചീത്ത കൂട്ടുകെട്ടില് ചെന്ന് വീഴുമോ? അവരുടെ ഭാവി സുരക്ഷിതമായിരിക്കുമോ? ഭാവിയിലെ ചിലവേറിയ വിദ്യഭ്യാസത്തിനുള്ള വകയൊന്നും ഞാന് അവര്ക്കായി കരുതി വെച്ചില്ലല്ലോ തമ്പുരാനേ.ഞാന് മരിക്കാനുള്ള പ്രായമൊന്നും ആയില്ലല്ലോ എന്നോര്ത്ത് എല്ലാം ദൂര്ത്ത് ചെയ്ത് കളഞ്ഞതോര്ത്ത് ഇപ്പോള് ദുഃഖിച്ചിട്ട് എന്ത് ഫലം? അന്നൊന്നും അങ്ങിനെ ഒരു ചിന്ത ഉണ്ടായില്ലല്ലോ, ഇപ്പോള് ചിന്തിക്കാന് തുടങ്ങിയപ്പോള് ഒന്നും ചെയ്യാന് കഴിയാത്ത സ്ഥിതിയിലുമായല്ലോ എന്നുള്ള ചിന്തകള് എന്റെ കണ്ണുകള് നനയിച്ചു.
അബോധാവസ്ഥയില് നിന്നും എപ്പോഴോ ഉണര്ന്ന ഭാര്യയെയും കൊണ്ട് അവളുടെ ഉമ്മയും അനിയത്തിയും താങ്ങിപ്പിടിച്ച് എന്റെ വലതു വശത്ത് തല ഭാഗത്തായി കൊണ്ട് വന്ന് ഇരുത്തി.
“ആ മുഖം നീ മതി വരുവോളം ഇരുന്ന് കണ്ടോ.എല്ലാം നിന്റെ വിധിയാണെന്ന് കരുതി സമാധാനിക്കൂ മോളേ” തേങ്ങലടക്കിപ്പിടിച്ചുള്ള അവളുടെ ഉമ്മാടെ സംസാരം അവിടെ കൂടി നിന്ന എല്ലാവരുടേയും ദുഃഖം ഇരട്ടിപ്പിച്ചു.പത്ത് വര്ഷത്തോളം കൂടെ കഴിഞ്ഞ ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒരു യാത്ര.ഇനിയും ഒരു പാട് സ്വപ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു ആ പാവത്തിന്. ഇനിയുള്ള ജീവിതം അവള് ഒറ്റയ്ക്കാണ് എന്നുള്ള കാര്യം എനിക്ക് വല്ലാത്ത വേദനയുണ്ടാക്കി. ഒറ്റയ്ക്കൊന്ന് പുറത്തിറങ്ങാന് അവള്ക്ക് പേടിയാണ്,ഒരു കാര്യവും എന്നോടാലോചിക്കാതെ ചെയ്യാറില്ല, എപ്പോഴും ഞാന് അടുത്തുണ്ടാവണം എന്ന സ്വാര്ത്ഥമായ ആഗ്രഹം, എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോയാല് വരുന്നത് വരെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഫോണ് വിളിക്കുകയും,വരുന്നത് വരെ പലവട്ടം ഉമ്മറത്തേയ്ക്ക് നോക്കി കാണുന്നില്ലല്ലോ എന്നു പരിതപിക്കാറുള്ള അവളുടെ ഇനിയുള്ള ജീവിതം എങ്ങിനെയാകും?
എല്ലാ ജീവിത പ്രശ്നങ്ങളേയും തരണം ചെയ്യാനും എല്ലാ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളോടും പൊരുത്തപ്പെട്ട് ജീവിക്കാനുമുള്ള ശക്തി അവള്ക്ക് ഉണ്ടാവാന് ഞാന് ദൈവത്തോട് പ്രാര്ത്ഥിച്ചു.എന്റെ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞൊഴുകിയെങ്കിലും എനിക്ക് കണ്ണീരുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന് ഞാന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
പല പല ആളുകള്,കൂട്ടുകാര്,സഹപാഠികള് എല്ലാവരും ദുഃഖത്താല് ഘനീഭവിച്ച മുഖവുമായി എന്നെ ഒരു നോക്ക് കാണാന് വന്നിരിക്കുന്നു.എന്നെ കളിയാക്കിയവര്, അധിക്ഷേപിച്ചവര്, സഹായിച്ചവര്,എന്റെ നന്മ ആഗ്രഹിച്ചവര് എല്ലാവരിലും ഒരേ ഭാവം മാത്രമായിരുന്നു. അന്തരീക്ഷം ഖുര് ആനിന്റെ വചനങ്ങളാല് മുഖരിതമായിരുന്നു.ഞാന് വീണ്ടും ഭാര്യയെക്കുറിച്ചോര്ത്തു. പലപ്പോഴും നിസാര കാരണങ്ങള്ക്ക് പിണങ്ങാറുണ്ട്, പരസ്പരം മിണ്ടാതിരിക്കാറുണ്ട്, ചിലപ്പോള് ഒരു നേരത്തേയ്ക്ക്, അല്ലെങ്കില് ഒരു ദിവസത്തേയ്ക്ക് അല്ലെങ്കില് രണ്ട്, അതിനപ്പുറം പോകുമായിരുന്നില്ല.പരസ്പരം മുഖം കറുപ്പിച്ച്, രണ്ട് അപരിചിതരെപ്പോലെ ഒരേ റൂമില്, ഒരേ മെത്തയില്..എന്തിനായിരുന്നു? എല്ലാം നൈമിഷികമായ ചില മണ്ടത്തരങ്ങള്..അങ്ങിനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ ദിനങ്ങളെയോര്ത്ത് ഇപ്പോള് ഖേദിച്ചിട്ടെന്ത് കാര്യം? എല്ലാം വൈകിപ്പോയിരിക്കുന്നു. എന്നെ വിവാഹം കഴിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കില് ഒരു പക്ഷേ അവള്ക്കൊരു നല്ല ജീവിതം കിട്ടുമായിരുന്നോ? അറിയില്ല, അതൊന്നും തീരുമാനിക്കുന്നത് നമ്മളല്ലല്ലോ. എന്നാലും ഈ ചെറു പ്രായത്തില് വിധവയാകേണ്ടി വന്നത് വളരെ കഷ്ടം തന്നെ.അവള് ഒരു പുനര് വിവാഹത്തിന് തയ്യാറാകുമോ? അങ്ങിനെ ചെയ്താല് അവള് എന്നോട് കാണിക്കുന്നത് നീതി കേടാകുമോ? ശാരീരിക ആവശ്യം മാത്രമല്ലല്ലോ ഒരു വിവാഹത്തിലൂടെ നിറവേറ്റപ്പെടുന്നത്. ഞാന് പകുത്ത് നല്കിയ സ്നേഹത്തിന്റെ ഓര്മ്മയില് ഇനിയുള്ള ജീവിത കാലം മുഴുവന് അവള്ക്ക് തള്ളി നീക്കാന് കഴിയുമോ? എനിക്കതിനൊരു ഉത്തരം കിട്ടുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല.അവളെ പൂര്ണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കാഞ്ഞിട്ടാണോ അതോ മനസ്സിലാക്കാന് ശ്രമിക്കാഞ്ഞിട്ടാണോ എന്നറിയില്ല, എനിക്കതിനൊരു ഉത്തരം കിട്ടിയില്ല.ആ ഒരു തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമെങ്കിലും അവള് എടുക്കട്ടെ. നല്ലൊരു തീരുമാനത്തിലെത്താന് അവള്ക്ക് കഴിയട്ടെ.അവളെയൊന്ന് ആശ്വസിപ്പിക്കാന് കൈ നീട്ടിയെങ്കിലും അസാധ്യമാണതെന്ന തിരിച്ചറിവ് മനസ്സില് വിങ്ങലുകള് തീര്ത്തു.
അല്പ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള് കുറച്ച് പേര് ചേര്ന്ന് എന്നെ കുളിപ്പിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കാന് വേണ്ടി റൂമിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി.ചൂടാക്കിയ വെള്ളം കൊണ്ട് കുറച്ച് പേര് ചേര്ന്ന് എന്നെ കുളിപ്പിച്ച് ഇടത് വശത്തേക്ക് ചേര്ത്ത് കുത്തിയ ഒരു മുണ്ടുടുത്ത് എന്നെ മൂന്ന് തുണികള് വിരിച്ചതില് കൊണ്ട് വന്നു കിടത്തി. സുഗന്ധ ദ്രവ്യങ്ങള് തളിച്ച ആ വെള്ളത്തുണിയില് എന്നെ പൊതിഞ്ഞ് കെട്ടുമെന്ന് ഞാന് മനസ്സിലാക്കി. ഇനി അവസാനമായി ഒരു നോക്കു കാണാനുള്ള അവസരമായിരുന്നു. നിലവിളികള് അടക്കിപ്പിടിച്ചും അല്ലാതെയും അവിടെ മുഖരിതമായിരുന്നു.ആര്ക്കും ആരേയും നിയന്ത്രിക്കാനാകാത്ത വിധം എല്ലാവരും അവരവരുടെ സങ്കടങ്ങള് കരഞ്ഞ് തീര്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞ് വിളിച്ചാലും തിരിച്ചവരുടെയൊക്കെയടുത്ത് ചെന്ന് എനിക്കൊന്നും പറ്റിയില്ല, ഞാനിപ്പോള്
വരാമെന്ന് പറയാനും കഴിയാത്ത എന്റെ അവസ്ഥ എന്നെ വല്ലാതെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തി.
അവസാനം മൂന്ന് കഷ്ണം തുണിയില് മൂന്ന് കെട്ടും കെട്ടി എന്നെ മയ്യിത്ത് കട്ടിലിലേക്ക് എടുത്തു വെച്ചു.എനിക്കു വേണ്ടി അനേകം കണ്ഠങ്ങളില് നിന്നും പ്രാര്ത്ഥനകള് ഉയര്ന്നു.പ്രാര്ത്ഥനയ്ക്ക് ശേഷം മയ്യത്ത് കട്ടിലിന്റെ നാല് കാലുകള് നാലു പേര് പിടിച്ച് പൊക്കി ഖബറടക്കുന്നതിനായി പള്ളിപ്പറമ്പിലേക്ക് കൊണ്ട് പോകുകയാണ്. മറമാടുന്നതിനു മുന്പ് മതാചാരപ്രകാരമുള്ള ‘മയ്യത്ത് നിസ്കാരം’ നിര്വ്വഹിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഒരു മുസ്ലിമിനു മറ്റൊരു മുസ്ലിമിനോടുള്ള അവസാനത്തെ കടപ്പാട്. അതിനായി അവര് പള്ളിയില് കയറി അംഗസ്നാനം ചെയ്ത് അവസാനത്തെ ആ കടപ്പാടും നിര്വ്വഹിച്ചു. വീണ്ടും പള്ളിപ്പറമ്പിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടര്ന്നു.
പള്ളിപ്പറമ്പില് ആറടിയോളം താഴ്ച്ചയില് ഖബര് തയ്യാറായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.അതില് തന്നെ ഒന്നരയടിയോളം ആഴത്തില് ഒരു ഉള്ക്കബറും ഉണ്ടായിരുന്നു.വീതികുറഞ്ഞുള്ള ഒരു ചെറിയ അറ പോലെയുള്ള ഒരു കുഴി.ഒരാള്ക്ക് ചരിഞ്ഞ് കിടക്കാവുന്നത്ര സ്ഥലം. മണിമാളികയിലെ പട്ടുമെത്തയില് കിടന്ന ഓരോരുത്തര്ക്കുമുള്ള അവസാന ശയ്യയ്ക്കായ് തയ്യാറാക്കി വെച്ച മണ്ണ് മെത്ത. വിലകൂടിയ മാര്ബിള് കൊണ്ടും,വെറ്റ്രിഫൈഡ് ടൈത്സ് കൊണ്ടും മത്സരിച്ച് കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ വീട് ഉപയോഗിച്ച് കൊതി തീരും മുന്പേ ഈ മണ്ണ് മെത്തയില്! ഇത്ര നാളും അഹങ്കരിച്ച് ജീവിച്ച്, ഞാനെന്ന ഭാവം വെടിയാതെ നെഞ്ച് വിരിച്ച് നടന്നിട്ട് ഒടുവില് ഈ മണ്ഖബറില് എല്ലാം അവസാനിക്കുന്നു.‘മനുഷ്യാ നീ മണ്ണാകുന്നു, നിന്റെ മടക്കം മണ്ണിലേക്ക് തന്നെയാകുന്നു‘ എന്ന വേദ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ അര്ത്ഥം ഇപ്പോള് മനസ്സിലാകുന്നു.ഉള്ഖബറിന്റെ മുകളിലെ അവസാനത്തെ ‘മൂട് കല്ലും‘ വെച്ചപ്പോള് ഞാന് ഒരു ഇരുട്ടറയില് ഒറ്റപ്പെട്ടതു പോലെ. എനിക്ക് വല്ലാത്ത ഭയം തോന്നി. ഞാന് മരിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. പക്ഷേ എനിക്ക് ശബ്ദിക്കാന് കഴിയുന്നില്ല, കരയുമ്പോള് കണ്ണു നീരില്ല, എന്നെ ആരും കാണുന്നില്ല, മരണത്തിനും ജീവിതത്തിനും ഇടയിലുള്ള ഈ അവസ്ഥ പിന്നെ എന്താണ്?
മരിക്കുമ്പോള് അതി കഠിനമായ വേദനയുണ്ടാകും എന്നത് കൊണ്ടല്ലേ നബി തിരുമേനി മരണക്കിടക്കയില് വെച്ച് കൊണ്ട് തന്റെ അനുയായികള്ക്ക് മരണ വേദന ലഘൂകരിച്ച് കൊടുക്കാന് വേണ്ടി ദൈവത്തോട് പ്രാര്ത്ഥിച്ചത്? മരണ വേദന ഭയാനകമാണ് എന്ന് ഞാന് വായിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആ നിലയ്ക്ക് എനിക്ക് ഒരു വേദനയും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.ചെറിയൊരു നെഞ്ച് വേദന മാത്രമല്ലേ ഉണ്ടായുള്ളൂ എന്നുള്ള സംശയം എന്നില് ബലപ്പെട്ടു. എനിക്ക് മുകളില് വിരിച്ച മൂട് കല്ലുകള് തട്ടിമാറ്റി ഞാന് സര്വ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് ‘ഉമ്മാ’ എന്നു വിളിച്ച് എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. എന്റെ ശബ്ദം പുറത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു. എന്റെ വിളി കേട്ട് ഭാര്യ ഉണര്ന്നു. ലൈറ്റ് തെളിച്ചു. ഞാന് വല്ലാതെ വിയര്ത്തിരുന്നു. ഞാന് കണ്ടത് ഒരു സ്വപ്നമായിരുന്നു. ഞാന് മക്കളെ നോക്കി, അവര് നല്ല ഉറക്കമാണ്.
“എന്തേ വല്ല സ്വപ്നവും കണ്ട് പേടിച്ചോ? എന്റെ തലമുടിയിഴകളിലൂടെ വിരലോടിച്ച് കൊണ്ട് ഭാര്യ ചോദിച്ചു.
“ഉം, പേടിക്കാന് പാടില്ലാത്ത ഒരു പേടി സ്വപ്നം. എനിക്കല്പ്പം വെള്ളം വേണം”
അവള് തന്ന വെള്ളം കുടിക്കുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിന്റെ നടുക്കം വിട്ടു മാറിയുട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നെ എന്തെല്ലാമോ ഓര്മ്മപ്പെടുത്താനും എനിക്കൊരു അവസരം കൂടി നല്കിയ പോലെ ഒരു കൊച്ചു സ്വപ്നം!
Wednesday, September 3, 2008
സൌഹൃദം,
സൌഹൃദം,അന്യോന്യമറിയുന്ന മനസ്സുകളെപരസ്പരം കോര്ക്കുന്ന ഒരു കാണാചരട്....കൊടുക്കല് വാങ്ങലുകളില്ലാതേ’ലാഭനഷ്ട്ടങ്ങളില്ലാതെ’ഹൃദയം ഹൃദയത്തെയറിയുന്ന നേര്...സ്നേഹം ആത്മാവിന്റെ ഭാഷയാണ്,ഇതിനോളം മാധുര്യമുള്ള മറ്റൊരു വികാരമില്ല....നമ്മുടെ സൌഹൃദത്തിന്ആത്മാവ് നഷ്ട്ടമാവുന്ന പോലെ...പുതിയ സംസ്ക്കാരം നമുക്കു മുന്നില്തുറന്നു വയ്ക്കുന്ന ചാറ്റ് ജാലകങ്ങളുംമെയിലുകളും ചേര്ന്ന്സൌഹൃദത്തെ തീരെചെറുതാക്കുന്നുവോ???സൌഹൃദം വംശനാശത്തിന്റെവക്കിലെത്തി നില്ക്കുമ്പൊള്,നമ്മുടെ ഹൃദയകോശങ്ങള്,ഏകാന്തതയുടെ വേനലില്വരളുമ്പൊള്,ഇനിയും വരാനിരിക്കുന്ന സൌഹൃദത്തിന്റെ ഒരു നവ വസന്തത്തിനായി നമുക്ക് കാത്തിരിക്കാം....
സൂര്യന്
കൃഷണ പക്ഷം മറനീക്കി പതിവായ്തിങ്കള് എത്ത്തിനോക്കും...പിന്നേ താരക മണിഞ്ഞ പൌര്ണമി യായ്കുണുങ്ങി നില്ക്കും..ഇവളന് സഖിയെന്നു..ഓതുവാനായ്..ഓരോ പുലരിയിലും സൂര്യന് ഉദിച്ചു നില്ക്കും..
സുന്ദരമായ നല്ല ഓര്മ്മകള്...
ഈറന് പോലെ സ്നേഹവും സൌഹൃദവും പങ്കുവെച്ച
ഇന്നലെയുടെ സുവര്ണ്ണനിമിഷങ്ങള്ക്കായ് ഇതാ ഒരല്പനേരം
നമ്മെ ജീവിതത്തില് നിലനിര്ത്തുന്നത് ഓര്മ്മകളാണ്.
ഭൂതകാലത്തിലെ സുന്ദരമായ നല്ല ഓര്മ്മകള്...
ഭാവിയെ പറ്റിയുള്ള പ്രതീക്ഷാനിര്ഭരമായ
ഒരു പിടി സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്മ്മകള്...
അതാണ് ഓര്മ്മകളുടെ ഓര്മ്മക്കുട്ട്/ഓര്ക്കുട്ട്.
ഓര്ക്കുക..വല്ലപ്പോഴും
നല്ലവരായ സ്നേഹിതരെ,
മറക്കാതിരിക്കുക....................
എന്നെയും
ഇന്നലെയുടെ സുവര്ണ്ണനിമിഷങ്ങള്ക്കായ് ഇതാ ഒരല്പനേരം
നമ്മെ ജീവിതത്തില് നിലനിര്ത്തുന്നത് ഓര്മ്മകളാണ്.
ഭൂതകാലത്തിലെ സുന്ദരമായ നല്ല ഓര്മ്മകള്...
ഭാവിയെ പറ്റിയുള്ള പ്രതീക്ഷാനിര്ഭരമായ
ഒരു പിടി സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്മ്മകള്...
അതാണ് ഓര്മ്മകളുടെ ഓര്മ്മക്കുട്ട്/ഓര്ക്കുട്ട്.
ഓര്ക്കുക..വല്ലപ്പോഴും
നല്ലവരായ സ്നേഹിതരെ,
മറക്കാതിരിക്കുക....................
എന്നെയും
Monday, April 7, 2008
orkut scrap
കണ്ട നാള് മുതല് ചോദിക്കാന് മനസില് കൊണ്ടു നടന്ന കാര്യമാണ്; എങ്കിലും ഇതു എഴുതാന് പോകുമ്പോള് എന്തെ കൈയും മനസും ഒരുപോലെ വിറയ്കുകയായിരുന്നു. പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ ഞാന് എങ്ങിനെ ആ മുഖത്ത് നോക്കും എന്നെനിയ്ക്കറിയില്ല. എന്നാല് ഇതു പറയാതിരിക്കാനും വയ്യ. എന്നെ എങ്ങിനെ വേണമെങ്കിലും കരുതിക്കോളൂ, എന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് നോക്കുമ്പോള് അതു ശരിയാണെന്ന് തോന്നുന്നു. പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാല് നമ്മള് തമ്മിലുള്ള സൌഹൃദം ഇല്ലാതാവുമോ?, എന്നെ മറക്കുമോ?, എന്നെ കാണുമ്പോള് മുഖം മറക്കുമോ?,. ഇപ്പോള് ഞാന് പ്രാര്ഥിക്കുകയാണ്- എന്റെ ദൈവമേ........... എന്തിനാണ് ഞാന് നിന്നെ കണ്ടുമുട്ടിയത് ഹാ; ദൈവ നിശ്ചയമല്ലേ നടക്കൂ........... എന്റെ ചോദ്യത്തിനു ആത്മാര്ഥമായ മറുപടി തരണം. നേരിട്ട് ചോദിച്ചാല് വെറുമൊരു തമാശയായിട്ടേ കരുതൂ, അതുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ എഴുതുന്നത് ഇതു വളരെ "serious" ആയിടു വേണം കാണാന്. എന്നാല് ഞാന് ചോദിക്കട്ടെ?, എനിക്ക് ശരിക്കും നാണമാവുന്നുണ്ട് ; എന്നാലും ഞാന് രണ്ടും കല്പിച്ചു ചോദിക്കാം- സത്യത്തില് ഈ മായാവി ബാലമംഗളത്തീലാണോ അതോ ബാലരമയിലാണോ
orkut scrap
ഓര്മ്മയുണ്ടോ ഈ മുഖം?
ഓര്മ്മ കാണില്ല! അന്നു നിന്റെ ഫ്രണ്ട്സ് ലിസ്റ്റില് രണ്ടേ രണ്ടു പേര്. ഞാനും പിന്നൊരു മോനും. എതോ ഒരു 18+ കമ്മ്യൂണിറ്റിയില് മെംബെര്ഷിപ് കിട്ടാതെ പ്രൊഫയ്ലില് നോക്കി കരഞ്ഞ നിനക്ക് കോലുമുട്ടായി വാങ്ങിത്തന്നാശ്വസിപ്പിച്ചു ഈ ഞാന്.
ഫാന് വേണം ഫാന് വേണം എന്നു പറഞ്ഞു കരഞ്ഞപ്പോള്, നിനക്കു വേണ്ടി അഞ്ചു പ്രൊഫൈല് ഉണ്ടാക്കി നിന്നെ ഫാന് ആക്കി ആ അഞ്ചിലും ആഡ് ചെയ്തത് സ്ക്രാപ്പുകളുടെ കുത്തൊഴുക്കില് നീ മറന്നു.
ടെസ്റ്റിമോണിയല് ഇല്ലാതെ നീ വിഷമിക്കുന്നതു കണ്ട് ഫേയ്ക് പ്രൊഫൈല് ഉണ്ടാക്കി ബ്ലാക്ക് മെയില് ചെയ്ത് ആളുകളെക്കൊണ്ട് ടെസ്റ്റിമോണിയല് ഇടീച്ചത് താഴെക്കിടക്കുന്ന ടെസ്റ്റിമോണിയല്സ് കാണുമ്പോഴെങ്കിലും നിനക്കൊന്നോര്ത്തു കൂടെ?
വൈകുവോളം സ്ക്രാപ്പിട്ടാല് കിട്ടുന്നത് ചായയും വടയും. അതില് ചായ കുടിച്ച്, വട നിനക്കു കൊണ്ടുത്തരുമായിരുന്നു ഞാന്.
ഇനിയുമെത്ര കാലം മരുഭൂമിയായി എന്റെ സ്ക്രാപ്ബുക് കിടന്നാലും തളരില്ല ഞാന്. കഴിഞ്ഞു പോയ സ്ക്രാപ്പുകളുടെ വസന്തകാലം എന്നെ മുന്നോട്ടു നയിക്കും. ജയ് ഹിന്ദ്
iii
ഓര്മ്മ കാണില്ല! അന്നു നിന്റെ ഫ്രണ്ട്സ് ലിസ്റ്റില് രണ്ടേ രണ്ടു പേര്. ഞാനും പിന്നൊരു മോനും. എതോ ഒരു 18+ കമ്മ്യൂണിറ്റിയില് മെംബെര്ഷിപ് കിട്ടാതെ പ്രൊഫയ്ലില് നോക്കി കരഞ്ഞ നിനക്ക് കോലുമുട്ടായി വാങ്ങിത്തന്നാശ്വസിപ്പിച്ചു ഈ ഞാന്.
ഫാന് വേണം ഫാന് വേണം എന്നു പറഞ്ഞു കരഞ്ഞപ്പോള്, നിനക്കു വേണ്ടി അഞ്ചു പ്രൊഫൈല് ഉണ്ടാക്കി നിന്നെ ഫാന് ആക്കി ആ അഞ്ചിലും ആഡ് ചെയ്തത് സ്ക്രാപ്പുകളുടെ കുത്തൊഴുക്കില് നീ മറന്നു.
ടെസ്റ്റിമോണിയല് ഇല്ലാതെ നീ വിഷമിക്കുന്നതു കണ്ട് ഫേയ്ക് പ്രൊഫൈല് ഉണ്ടാക്കി ബ്ലാക്ക് മെയില് ചെയ്ത് ആളുകളെക്കൊണ്ട് ടെസ്റ്റിമോണിയല് ഇടീച്ചത് താഴെക്കിടക്കുന്ന ടെസ്റ്റിമോണിയല്സ് കാണുമ്പോഴെങ്കിലും നിനക്കൊന്നോര്ത്തു കൂടെ?
വൈകുവോളം സ്ക്രാപ്പിട്ടാല് കിട്ടുന്നത് ചായയും വടയും. അതില് ചായ കുടിച്ച്, വട നിനക്കു കൊണ്ടുത്തരുമായിരുന്നു ഞാന്.
ഇനിയുമെത്ര കാലം മരുഭൂമിയായി എന്റെ സ്ക്രാപ്ബുക് കിടന്നാലും തളരില്ല ഞാന്. കഴിഞ്ഞു പോയ സ്ക്രാപ്പുകളുടെ വസന്തകാലം എന്നെ മുന്നോട്ടു നയിക്കും. ജയ് ഹിന്ദ്
iii
Saturday, March 15, 2008
പുഞ്ചിരി
മുഖത്ത് എപ്പോഴും ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയും; മനസ്സില് സ്നേഹവും, കാരുണ്യവും നിറച്ച്...ചിത്രശലഭങ്ങളെ പോലെ പാറി നടന്ന്... ദേശാടനകിളികളെ പോലെ സ്തല കാലങള് താണ്ടി... ഗ്രീഷ്മവും വസന്തവും കടന്ന്...അനുഭവങള് തൊട്ടറിഞ്ഞ്... ജീവിതത്തിനായി പരക്കം പായുമ്പോള്.....എവിടെയോ ജനിച്ച്, എവിടെയോ ജീവിച്ച്, എവിടെയോ വളരുന്ന നമ്മളെ കാലപ്രവാഹം സുഹൃത്തുക്കളായി ഒന്നിപ്പിച്ചു. എന്നു തീരുമെന്നറിയാത്ത ഈ ജീവിതയാത്രയുടെ അവസാനം വരെ നമുക്ക് സുഹൃത്തുക്കളായി തുടരാം.കാലവും, ദൂരവും, ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളും നമ്മളെ വേ൪പെടുത്താ൯ ശ്രമിക്കുമ്പോളുംഅതിനെയെല്ലാം അതിജീവിച്ച് നമ്മുടെ സൗഹൃദം മായാതെ മങ്ങാതെ എന്നും തേജസ്സോടെ നിലനില്ക്കണമെന്ന് ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.. എന്തേ
Monday, March 3, 2008
scrap
സ്ക്രാപ് എഴുതാന് പഠിക്കണം എന്ന ആഗ്രഹവുമായി ചെന്നുപെട്ടതു ഓര്കുട്ടിന്റെ മുന്നില്, ദക്ഷിണ ആയി G-Mail ID യും Password ഉം വെക്കാന് പറഞ്ഞു, സ്വന്തമായി ഒരു PC പോലും ഇല്ലാത്തവന്റെ കയ്യില് എവിടുന്നാ ID യും Password ഉം...?! പിന്നെ ബ്രൗസിങ്ങിന്റെ ആദ്യാക്ഷരം പഠിപ്പിച്ച Internet Explorer നെ മനസ്സില് ധ്യാനിച്ചു ഒരു ആപ്ളിക്കേഷന് ഫില്ല് ചെയ്തു സബ്മിറ്റ് ചെയ്തു...ഓര്കുട്ട് ഫ്ളാറ്റ്!! പിന്നെയും കുറെ നാള്.....അവസാനം ഓര്കുട്ടില് ഒരു പിടി സ്ക്രാപുമായി തുടരുന്നു യാത്ര, സഫ്രോങ്കി സിന്ദഗി കഭി സ്ക്രാപ് ഹൊ ജാതി ഹെ,
Tuesday, February 26, 2008
Language Encoding System
മലയാളികള് പൊതുവെ വാര്ത്താ ഉപഭോക്താക്കളാണ്. മലയാള അക്ഷര മുദ്രണവും, വാര്ത്ത നിര്മ്മാണ പ്രക്രിയയും പൊതുവെ പൊതുജനത്തിന് അതീതമായിരുന്നു, അതിനാല് മലയാളത്തില് ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്നവര്തന്നെ വളരെ കുറവാണ്. വാര്ത്താവിനിമയം, വിദ്യാഭ്യാസം, വിനോദം മുതലായ മേഖലകളില് ഇന്റര് നെറ്റിനുള്ള പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്. ഇന്നു മലയാളികള് ഇന്റര് നെറ്റില് chat-നും Email-നും അറിയില്ലെങ്കില്പോലും ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷ എഴുതാന് ഉപയോഗിക്കുന്നത് ലാറ്റിന് ലിപിയാണ്. ഇതിന് കാരണം ഇന്റര് നെറ്റ് സമൂഹവും, സര്ക്കാരും, മാദ്ധ്യമങ്ങളും, സര്വ്വകലാശാലയുമൊക്കെ, അംഗീകരിച്ച സുപരിചിതവും സുലഭവുമായ ഒരു ഭാഷാ മുദ്രണ സംവിധാനം (Language Encoding System) നിലവില് ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ്.
Windows XP service Pack 2-ല് മലയാളം
ചന്ദ്രക്കലകള് നിറച്ചു കമ്പ്യൂട്ടറില് പത്തനംത്തിട്ടയെ പത്തനംത് തിട് ട ആക്കിമാറ്റി. നമ്മള് യന്ത്രത്തിന്റെ സൌകര്യത്തിനനുസരിച്ചു ലിപിയെത്തന്നെ മാറ്റി. ഹിന്ദിയും, തമിഴും, കന്നടവും തെലുങ്കും UNICODE -ലേക്ക് നീങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. Micorsoft അല്പം വൈകി ആണെങ്കിലും Windows XP service Pack 2-ല് മലയാളം ഉള്പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആരെയും കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ലെന്ന് എനിക്കു അറിയാം. പക്ഷെ UNICODE standard സ്വീകരിക്കാന് നാം വൈകും തോറും, മലയാള ലിപി മറക്കുന്ന ഒരു തലമുറയെ നാം സൃഷ്ടിക്കുകയാണ്. മലയാള ഭാഷ നിലനിന്നാലും, ലിപി നശിക്കാന് ഇതില് കുടുതല് കാരണങ്ങള് വേണമെന്നില്ല. മലയാളം കംപ്യൂട്ടര് വിദ്വാന്മാരും, സര്ക്കാരും, മാദ്ധ്യമങ്ങളും, സരവ്വകലാശാലയുമെല്ലാം പരിശ്രമിച്ച് ഇതിനൊരു പരിഹാരം കണ്ടെത്തണം. നിങ്ങളും യൂണികോഡ് ഉപയോഗിക്കുവാന് ശീലിക്കൂ. ഭാഷയുടെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടി നിലകൊള്ളൂ!
UNICODE Standard
കംപ്യൂട്ടറില് അക്ഷര മുദ്രണത്തിനു പുറം ലോകം അംഗീകരിച്ച ഒരു നിലപാടുണ്ട്, UNICODE standard (www.unicode.org) എന്നാണ് അതറിയപ്പെടുന്നത്, മലയാളം ലിപിക്കു അതില് ഒരു സ്ഥാനവുമുണ്ട്. കേരളസര്ക്കാരോ, ഇന്ററ്റര് നെറ്റിലുള്ള മലയാള മാധ്യമങ്ങളൊ UNICODE Standard ഉപയോഗിച്ച് പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള് പ്രസിദ്ധീകരിക്കാന് ഇതുവരെ മുന്നോട്ട് വന്നിട്ടില്ല. പകരം നമ്മുടെ പ്രബുദ്ധരായ കംപ്യൂട്ടര് കേമന്മാര് പൊതുജനത്തിന് ASCII (ആസ്കി Font -ന്മേല് മലയാള അക്ഷരങ്ങളുടെ ചിത്രം പതിച്ച വെറും രണ്ടാംതരം പരിഹാരം കണ്ടെത്തി. "Font Hack"; എന്ന ഓമന പേരില് അറിയപ്പെടുന്ന ഈ സംവിധാനം കൊണ്ട് ജനം ഇന്നും സംതൃപ്തിപെടുന്നു (തൂലിക തന്നെ ഒരു ഉദാഹരണം.) ഇതുപയോഗിച്ച് നമുക്ക്, ഇന്റര് നെറ്റില് പത്രം വായിക്കാം, (അതിനും ഒരോ പത്രത്തിനും ഒരോ പ്രത്യേക ഫോണ്ട് Download ചെയ്യണം. അതിലപ്പുറം ഈ Font കൊണ്ട് യാതൊന്നും, സാദ്ധ്യമല്ല. MSExcel, MSAcess, MSWord, Open Office - പോലുള്ള ഉപകരണങ്ങളില് Alphabetical Sorting, String Functions, Spell Check, Hyphenation, എന്നിവയും സാധ്യമല്ല.
Operating system File Names
Operating system File Names - പോലും ഈ "Font Hack" സംവിധാനം മുഖാന്തിരം എഴുതുവാന് സാധിക്കില്ല. ഇതുകൊണ്ടാണ് ചിലപ്പോള് ചില വാര്ത്താ പത്രങ്ങളില് വരിമുറിക്കുമ്പോള് സ്വരച്ചിഹ്നങ്ങള് അക്ഷരങ്ങളില് നിന്ന് വേര് പെട്ട് നില്ക്കുന്നതു കാണാം. കംപ്യൂട്ടറിനറിയില്ലല്ലോ ഇതു മലയാളം ആണെന്ന്. Google, പൊലുള്ള Search Engine-ല് മലയാളത്തില് തിരച്ചില് നടത്താന് സംവിധാനമുണ്ട്, പക്ഷെ തിരയുന്ന വസ്തു UNICODE -ല്? ആയിരിക്കണം എന്നു നിര്ബന്ധമുണ്ട്. പ്രബുദ്ധരായ കംപ്യൂട്ടര് കേമന്മാര് ASCII Font -ന്മേല് ഒപ്പിച്ചു? ടൈപ്പ് ചെയ്ത യാതൊരു വസ്തുവും Google-ന്റെ നാലായിരത്തില്പരം വരുന്ന Search Bots (തിരച്ചില് സെര്വറുകള് ) കണ്ടെത്തില്ല. മലയാളത്തിനെക്കാള് ആയിരം മടങ്ങ് അക്ഷരങ്ങളും സാങ്കേതിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളുമുള്ള അനേകം ഭാഷകള് 1993 -ല് തന്നെ കമ്പ്യൂട്ടര് സ്ക്രീന് അലങ്കരിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഈജിപ്തിലും, ചൈനയിലും, ഇറാനിലും, ഭാഷാ സ്നേഹികളായ കമ്പ്യൂട്ടര് വിദ്യാര്ത്ഥികള് ലിപിയെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, യന്ത്രത്തെ ഭാഷയുടെ സൌകര്യത്തിനനുസരിച്ചു മാറ്റി. ഇവിടെ അക്കാലത്ത്, കേരളത്തിലെ "ജീനിയസുകള് ?"
best friends
പരിചയപ്പെടുന്നവരുടെ മനസ്സില് വിനയം കൊണ്ട്ഇതിഹാസം തീര്ക്കുന്ന നല്ല സുഹൃത്തായി......നിങ്ങളുടെ എറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരനായി.....ഞാന് എപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ കൂടെ...........എന്നു തീരുമെന്നറിയാത്ത ഈ ജീവിതയാത്രയുടെ അവസാനം വരെ നമുക്ക് സുഹൃത്തുക്കളായി തുടരാം.കാലവും, ദൂരവും, ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളും നമ്മളെ വേ൪പെടുത്താ൯ ശ്രമിക്കുമ്പോളുംഅതിനെയെല്ലാം അതിജീവിച്ച് നമ്മുടെ സൗഹൃദം മായാതെ മങ്ങാതെ എന്നും തേജസ്സോടെ നിലനില്ക്കണമെന്ന് ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.. എന്തേ സമ്മതമല്ലേ.........
Monday, February 25, 2008
MY PASSIONS
നിലാനിശകളില് അങ്ങാടിയിലെ ബില്ഡിംഗിനുമുകളില് കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് സൊറപറയുന്നത്, കടുക്കാച്ചിമാവിന്റെ എത്താകൊമ്പത്ത് വലിഞ്ഞുകയറി മാമ്പഴത്തിന്റെ മാധുര്യവും പുളിയുറുമ്പിന്റെ കടിയും ആസ്വദിക്കുന്നത്, പുഴവെള്ളത്തിലിറങ്ങിനിന്ന് ചെറുമുറിവുകളില് പരല്മീനുകളുടെ ഇക്കിളി ആസ്വദിക്കുന്നത്, തോര്ത്തുമുണ്ടിന്റെ ബന്ധത്തില് കരണിയിലെ കുളത്തില് ഊളിയിടുന്നത്, കാത്തിരിപ്പിനൊടുവില് ചൂണ്ടയില് കൊത്തിയ വ്രാല് മീനിനെ പാന്തത്തില് കോര്ക്കുന്നത്, ഒരിക്കലും കണ്ടുമുട്ടില്ലെന്ന് കരുതിയ പഴയ സുഹൃത്തിനെ ഓര്ക്കൂട്ടില് കണ്ടുമുട്ടുന്നത്, പ്രവാസഭൂമിയില് സുഹൃത്തിന്റെ കത്ത് ലഭിക്കുന്നത് ................
Subscribe to:
Posts (Atom)